گردشگری خوراک می تواند سهم اقتصادی ایران را ارتقا دهد

به گزارش خبرنگار خبرگزاری صدا و سیما؛ احمد چایچی امیرخیز با اشاره به تنوع آدابُ و رسوم و خوراک های ایرانی گفت: در بیست سال اخیر کشورهای مختلف قاره آسیا در کنار کشورهای آفریقایی و اروپایی به تبلیغ فرهنگ گردشگری خوراک یا گاسترونومی پرداختند.

وی افزود:  مثلا کشور مالزی تمبرهای مرتبط با خوراکی های ماه مبارک رمضان را طراحی و چاپ کرده است در صورتی که سنت افطار و افطاری دادن بعنوان میراث ناملموس ایران جایگاه جهانی دارد و ما در این زمینه کم کاری داشتیم.

چایچی تصریح کرد: ما زیر ساخت های لازم در کنار تنوع خوراک و فرهنگ استفاده از آن را داریم اما باید با پژوهش و برنامه ریزی در این حوزه صاحب نظر باشیم چرا که تحریم بودن دلیلی بر کم لطفی در زمینه ی گردشگری خوراک یا گاسترونومی نیست.

وی گفت: مثلا کره شمالی یک کشور تحریم شده است اما تمبرهای اختصاصی و به چاپ رسیده در کنار تبلیغات گسترده با موضوع خوراک های شرقی موفقیت های بسیاری داشته بنابراین ما نیز باید نگاه خود را به سمت میراث ناملموس ایرانی و خوراک ها ببریم.

عضو هیئت علمی پژوهشکده باستان شناسی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری با اشاره به آغاز دوران تمدن گفت: ایران مهد باستان و بومی سازی بوده و جالب است بدانیم در ابعاد میراثی بسیاری از غذاها در سرزمین ما بومی شده که میتوانیم به گندم، جو و انگور اشاره کنیم.

وی افزود: با توجه به اینکه خاستگاه بسیاری از خوراک ها از ایران آغاز شده متاسفانه بر روی موضوع اطلس باستان شناسی و گردشگری وقت نگذاشتیم در این بین اگر بخواهیم از اروپا مثال بزنیم کشور اسپانیا با چاپ آخرین تمبرهای اختصاصی خود از جزایر قناری به موفقیت های بسیاری دست یافته.

چایچی گفت: یک سوم سهم گردشگری به موضوع خوراک اختصاص دارد و از آنجایی که ایران با ثبت دو شهر کرمانشاه و رشت معرف شهرهای خلاق در این حوزه است فیلاتلی یا همان چاپ تمبرهای اختصاصی یک راه حل ساده اما سودآور در این قصه می باشد.

وی با اشاره به کشورهای آسیای شرقی افزود: ترکیه با مینی شیت ( شیت های کوچک) به موضوع سرو پیش غذا با چایی و قهوه فرهنگ خود را بع تصویر کشیده اما ما با 400 نوع غذا در استان گیلان شاهد دیدن نمونه خوراک ها و غذاهایی هستیم که با فرهنگ شمال ایران همخوانی ندارد.

چایچی تصریح کرد: بخشی از فرهنگ و هویت ما به غذاهای متنوع در این سرزمین از شمال تا جنوب کشور اختصاص دارد که میتوانیم با بومی سازی و ایجاد تصویر مقصد، موضوع مد نظر را بازیابی کنیم.

وی گفت: وبلاگ نویسی و فضای مجازی نیز از راه های پیشرو می باشد اما تاثیرات عمیق در چاپ تمبر و کارت پستال اختصاصی با هدف ارسال به کشورهای مختلف توسط فضاهای اقامتگاهی تاثیری دو چندان دارد.

در ادامه ی این گفتگو بهار بیشمی عضو هیئت علمی پژوهشکده گردشگری پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری با اشاره به پرونده های ثبت جهانی بین دُوَل گفت: در دو پرونده نوروز و یلدا که ایران هم عضو آن است بخشی به غذاها و خوراک های ایرانی اختصاص یافته که موجب مسرت است.

وی افزود: در کنار دو پرونده نام برده شده پخت نان لواش دیگر میراثیست که به نام ایران ثبت شده و ما در کشورمان شبیه به این موارد نمونه های مشابهی داریم که بسیاری به ثبت ملی رسیده اند و نیازمند پیگیری برای رسیدن به ثبت های جهانی می باشند.

بیشمی گفت: گردشگری خوراک یا گاسترونومی بین 15 تا 35 درصد از سهم گردشگری را بجز مصارف دیگر در موضوع سفر سهیم است.

عضو هیئت علمی پژوهشکده گردشگری پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری تصریح کرد: با اشاعه ی بیشتر اما برنامه ریزی شده در گردشگری خوراک میتوانیم به اشتغال مستقیم وغیر مستقیم بپردازیم اتفاقی که سبب شده تا دیگر کشورها مانند ایتالیا و فرانسه به سطح درآمدی خوب برسند.

بیشمی گفت: گردشگری های خیابانی پیشنهاد به جاییست اما باید در نظر داشت که سهم ما برای تبلیغ خوراک ایرانی باشد نه نمونه هایی که در کشور ترکیه و ایتالیا وجود دارد.

وی در پایان با اشاره به موضوع گردشگری خوراک تاکید کرد: ما در حال حاضر پنج شهر خلاق در زمینه های مختلف داریم که از این بین رشت و کرمانشاه با موضوع میراث غذایی به شهرت جهانی رسیدند بنابراین با الگو قرار دادن این دو شهر و برنامه ریزی برای تجربه طعم های جدید با هویت ایرانی میباست از راه چاپ تمبر، کارت پستال و تبلیغات رسانه ملی که نقش بسزایی دارد میتوانیم به سطح درآمدی بالا دست یابیم و سهم خود را فراتر از درصد جهانی ببریم.